Showing 1783 results

As orixes do Centro Galego de Barcelona remóntanse a 1892, pero no es hasta el 1923 que un grupo de emigrantes galegos deciden darlle forma legal á entidade. Foi inaugurado o ano 1923, como unha entidade de carácter recreativo, producíndose pronto problemas internos como a escisión no ano 31 dun grupo de socios que fundarían o "Centro Cultural Galego". Ambas entidades desapareceron a causa da guerra civil.
O 30 de xullo de 1946, como continuación da Peña Galega "A Casa da Troia" constituíuse a "Casa de Galicia", sendo o seu primeiro presidente Santiago Guisán Pardo. En maio de 1947 aproban os estatutos da sociedade artística "Cantigas e Aturuxos" e o 25 de xaneiro de 1948, en asembleia extraordinaria apróbase a fusión de ambalas dúas entidades creando o actual "Centro Gallego de Barcelona".
Ese mesmo ano aproban os estatutos donde aparecen os fins da nova entidade: crear e manter Centros e Seccións especiais de ensino e capacitación técnica en beneficio dos asociados; fomentar a divulgación das Artes entre todos os socios e simpatizantes, promovendo e protexendo a celebración de exposicións, conferencias, visitas, museos e coleccións, así como a formación de tertulias e demais actividades análogas; socorrer, dentro das súas posibilidades, a cantos galegos, transeúntes ou residentes en Barcelona o solicitasen; ofrecer previsión e mutua protección entre os socios, para o que se crean seccións de Montepío, Bolsa de Traballo; abrir un consultorio médico para dar asistencia clínica aos socios e crear un economato e outros similares.
En 1934 crean a Coral "Lonxe da Terra" baixo a batuta do mestre Castells e que sería refundada en 1989. O 4 de marzo de 1948 sae a luz o primeiro número de "Alborada", órgano oficial da entidade e que se segue a publicar hoxe en día.
Fundan baixo a dirección de Xosé Luís Foxo Rivas o ano 1977, unha escola de gaitas e danzas chamada "Toxos e Xestas" de gran repercusión cultural e artística en toda Cataluña e contan cun grupo de teatro "Lonxe da Terra".
O centro ten a súa sede nas Ramblas, Caputxins 35-37, que pasa a ser da súa propiedade no ano 1992. Alí está a biblioteca "Otero Pedrayo", inaugurada en 1979, cuns importantes fondos en literatura galega.
Actualmente organizan actividades recreativas e culturais como bailes, conferencias, exposicións; ofertan cursos de lingua galega e convocan un Premio de narrativa "Manuel Casado Nieto". Ademais, colabora na posta en marcha de emisoras de radio como "Radio Amistad", clausurada en xuño de 1985 e "Radio Celta", inaugurada en abril de 1985.

Un grupo de galegos que acudían ao Bar Galicia de Sallent acordan a creación dunha entidade cultural para apoiar aos socios e difundir a cultura galega na comarca do Bages.

O 20 de xuño de 1987 fúndase a entidade, que seguirá reuníndose no Bar Galicia ata que o 19 de marzo de 1989 consiguen inaugurar o seu local social. A partir de ahí organizarán máis actividades e crearase o grupo de danza. Xa en 1991 puxeron en marcha un programa de radio na emisora municipal.

A entidade colabora coas demáis entidades galegas existentes en Cataluña e mantén contactos con outras casas rexionais de fora da comunidade autónoma.

Asociación cultural que foi fundada o 20 de outubro de 1985 por un grupo de galegos residentes no Distrito de Sant Martí (Barcelona) coa finalidade de manter contactos entre eles e manter a identidade cultural e sociolóxica das súas raíces tradicionais".
Dende a súa fundación levan a cabo unha intensa labor recreativa, organizando festivais, conferencias, coloquios, concertos, exposicións de libros e traxes, instrumentos, etc. Crean tamén unha escola de gaitas e danzas galegas.
Entre as súas celebracións destaca a "Semana Gallega de Cultura" e o aniversario fundacional, cun festival de música galega. En 1990 presentan o seu primeiro traballo discográfico coa gravación dun LP composto por melodías da nosa música tradicional e popular.
Editan un boletín mensual "Info-Arxela" desde 1995 e, dende 2014, a revista societaria "Galicia en Catalunya", froito do traballo en común realizado polas comunidades galegas en Cataluña para fornecer a Galeguidade.

Foi nos primeiros meses do ano 1978 cando un pequeno grupo de galegos residentes na vila de Mollet e na comarca do Vallès sentiron a necesidade de crear unha asociación que puidese dar saída ás moitas inquietudes e necesidades no ámbito sociocultural que os galegos emigrados a Cataluña tiñan naqueles anos. Entre os meses de xuño e agosto dese mesmo ano queda formalizada a que desde entón é a irmandade galega de Mollet do Vallès de Barcelona, unha entidade con clara vocación de servizo a nosa terra, a nosa cultura e a nosa xente que, desde aquelas xuntas no bar Marfá de Mollet, onde naceu a primeira comisión xestora, non deixou de crecer ano tras ano, comprometidos con Galicia e coa vila de Mollet. A Irmandade A Nosa Galiza agrupa ás persoas de orixe galega ou interesadas pola cultura de Galicia e organiza cada ano, como actividades principais, a "Fiesta de las Nacionalidades y comunidades autónomas" e o Día de Galicia.

Dende o ano 2005 celebra unha ofrenda ao busto de Rosalía de Castro sita na praza de Padrón da cidade, momento en que, conxuntamente co concello da vila, inauguraron a praza do barrio de Can Pantillet e colocaron un busto adicado a Rosalía de Castro co título ‘Mirando a Galicia’.

Esta sociedade recreativa e cultural foi fundada o 17 de decembro de 1996 por un grupo de emigrantes galegos asentados en Badalona. Constitúe un lugar de encontro entre estes galegos para conmemorar datas como o Día de Galicia ou o aniversario social, tamén crearon un grupo folclórico de baile e música galega formado polos socios e un grupo de teatro, facendo representacións en datas destacadas.
Dende 1997 editan unha revista social: "A Palloza".

O Centro Galego Nós foi fundado no ano 1978 e adoptou esta denominación da “Revista de Cultura Galega Nós”, que tiña membros tan insignes como Vicente Risco, Otero Pedraio ou Florentino Cuevillas. Dende o ano 1978 a nosa institución mantén o firme e decidido compromiso de divulgar a orixe e identidade galegas, desenvolvendo actividades de divulgación da idiosincrasia, cultura e costumes galegas entre os nosos socios, novas xeracións e público en xeral.

Según os seus estatutos os fins do centro son:

- Favorecer a relación entre todos os emigrantes galegos.
- Manter e fomentar o sentido da identidade nacional galega.
- Facilitar a comunicación entre os galegos e os restantes habitantes de Catalunya e as súas respectivas culturas.
- Manter unha constante conexión coa realidade de Galicia, informando e aportando alternativas.
- Contribuir ó desenvolvemento e promoción da cultura galega en todos os seus aspectos.
- Traballar pola normalización do idioma galego.
- Servir de encontro aos seus socios, establecendo e fomentando entre eles relacións de amizade e cordialidade; estimulando a cooperación.

Conta cun local social de tres plantas en propiedade con salón cultural, biblioteca, sala de audiovisuais, restaurante-bar, terraza, local para ensaios, etc. Nel realizan cursos de danza, gaita, confección de traxe tradicional ou campionatos de Tute e Brisca. Levan a cabo as Xornadas Culturais Galegas, con conferencias, recitais de poesía, exposicións, presentacións de libros, etc. Celebran a “Festa Major de Sabadell” e a “Cea do Nadal”, ademais das principais festas tradicionais galegas como: “Día de Galicia”, “Magosto”, “Antroido”, “A Sardiñada”, etc, con representacións do foclore e a gastronomía galegos. Tamén celebran cada ano a “Festa Galega” no Parc de Catalunya, que supón unha mostra da cultura e gastronomía galega aberta a todos os cidadáns de Sabadell. Teñen un Grupo de Gaitas e Danzas que participa nas actividades da entidade e en intercambios culturais con grupos doutras casas rexionais, como os ”Encontros de Gaiteiros e Pandereteiras”.

Publican anualmente a revista "Nós”, na que recollen artigos de importantes personalidades do mundo político, artístico, literario, etc., reportaxes e pinceladas históricas de temática galega, actividades realizadas durante o ano pola entidade, etc.

Ó Centro foille recoñecida a condición de galeguidade pola Xunta de Galicia o 28 de xaneiro de 1988, por Decreto 24/88 publicado no DOG nº 28 do 11 de febreiro de 1988. No verán de 2003 o concello de Trabada, en Lugo, lugar de nacemento do seu presidente, Rogelio Martínez, adicou unha das súas rúas a este centro.

O 3 de xuño de 1968 constituíuse en Ermua o primeiro centro rexional gracias a 25 ermuarras provenientes de Galicia que quixeron combatir a súa morriña creando o Centro Galego de Ermua. Os seus obxectivos primordiais son crear unha prolongación de Galicia en Euskadi, hermanando aos galegos e non galegos residentes na Comunidade Autónoma Vasca, desenvolver a compenetración de todas as nacionalidades e rexións do Estado Español con Galicia e de ésta con aquélas, prestando atención preferente ás relacións con Euskadi ó ser esta comunidade autónoma o seu ámbito territorial, manter lazos culturais e sociais con Galicia, as súas xentes, a súa historia, a súa cultura e o seu idioma, o galego, o cal será empregado en calquera tipo de comunicación oral ou escrita na asociación e nas relacións escritas coas persoas, institucións e organismos do exterior, xuntamento co castelán e/ou o euskara cando a situación lingüística así o recomende ou esixa. No caso dos comunicados por parte da asociación aos socios, estos serán redactados en galego e/ou castelán..

Entre outros fins este centro rexional ermuarra segue tratando de “ofrecer un domicilio común a todos los asociados gallegos y simpatizantes en el que se desarrollan las funciones de intensificación de relaciones de fraternidad, cooperación y mutuo auxilio entre sus asociados”, segundo consta nos seus Estatutos.

Tras as primeras reunións na igrexa parroquial ermuarra, adquiriron o seu local da rúa San Isidro, dende a que se organizan os numerosos eventos e celebracións, tales como as tradicionais Xornadas das Letras Galegas, o Día da Empanada e os magostos, entre outros.

A "Casa de Galicia de Bilbao" foi fundada o 6 de xuño do ano 1926 por un pequeno grupo de galegos que se reunían na Cafetería La Terraza. Tiveron varias sedes sociais, a maioría alugadas ata que no ano 1990 inauguran a actual en propiedade, sita na rúa Picasso, cunha superficie de 600 m2 donde ademais de comedor, cafetería, sala de xogos, contan cunha sala de exposicións e unha biblioteca con máis de 1000 volumes en galego; posúen varios locais que alugan.

Nos seus Estatutos recollen os fins artísticos, culturais, recreativos e benéficos da entidade, encamiñados todos eles a facilitar e cultivar a confraternidade galaico-vasca e a difusión do que representa Galicia en todas e cada unhas das súas manifestacións.

En setembro de 1962 crearon o grupo folclórico "Danzas Terra Nai", integrado por quince músicos e sesenta compoñentes de baile e a banda de gaitas "Lumieira". En 1982 formaron un grupo de corda, con sesenta músicos e no ano 87, doce socios crean "Xolda", grupo de música tradicional galega. Ademais teñen un grupo de teatro chamado "O Palleiro". Todos os seus grupos participan activamente nas festas organizadas pola entidade: celebracións do Antroido, Semana das Letras Galegas, Día de Galicia en Euskadi, etc.

Organizan cursos literarios de narración curta que convocan anualmente. Dende 1986 publican o informativo mensual "O Currunchiño" e dende o 88 editan "O Curruncho", boletín mensual da sociedade, e "Follas Novas", o voceiro infantil e xuvenil.

O 6 de abril de 1969 constituíase a Casa de Galicia en Santurce. Uns meses despois, o 4 de outubro, inscribíase no Rexistro de Asociacións. A súa fundación correu a cargo de unha docena de entusiastas emigrantes galegos con morriña da súa terra que sentían a necesidade de asociarse como o fixeran os seus paisanos en Barakaldo ou Sestao.

A súa primeira sede foi o bar Claudi, no número 30 da rúa Doctor Fleming, no barrio de Las Viñas. Pouco despois pasaron o bar Sil, na confluencia entre as rúas Cervantes e Barandiaran. Máis adiante a súa sede ubicouse no bar Montefuerte, na rúa Cartero Germán. Baixo a presidencia de Jesús Martínez adquiriron o local que acolle dende 1974 a súa sede, que máis tarde foi ampliada coa compra dun local contiguo, o antigo restaurante Viriato, sendo reformada en 2013.

A Casa de Galicia en Santurce comezou sendo un centro de reunión e punto de encontro dos emigrantes galegos e os seus descendentes. Co tempo ampliou horizontes para crear unha prolongación de Galicia en Santurce, como rezan os seus Estatutos.

Os seus fins, recollidos nos Estatutos, son:

• "Crear una prolongación de Galicia en Euskadi y de forma particular en Santurce,, hermanando a los gallegos y no gallegos residentes en la Comunidad Autónoma Vasca".
• "Desarrollar la compenetración y conocimiento de todas las Nacionalidades y Regiones del Estado Español con Galicia y de ésta con aquéllas, prestando atención preferente a Euskadi al ser esta Comunidad Autónoma su ámbito territorial".
• "Mantener lazos culturales y sociales con Galicia, sus gentes, su historia, su cultura y su idioma el galego, que será empleado preferentemente, en cualquier tipo de comunicación, tanto sea oral como escrita, en la Sociedad y en las relaciones con personas, instituciones y organismos".
• "Facilitar en la medida de lo posible medios educativos para la elevación cultural, así como los medios de recreo y asistencia a los socios".

Dende 1979 e ata a súa disolución nos anos noventa pola marcha de parte dos seus compoñentes, destacou o grupo "Airiños Galegos", que se encargou de mostrar outra faceta da cultura galega: a danza e a música. Tocaban diversos instrumentos, entre os cales sobresaía a gaita. Dende 1989 a sociedade edita unha publicación local en galego, "Nova Andaina", co fin de difundir as actividades que a asociación desenvolve.

Nos últimos anos a asociación organiza diversas actividades, como a Feira das Letras Galegas, recitais, conferencias, danzas, etc., e celebra o día do patrón, Santiago Apóstol, e o magosto.

A fundación da Casa Cultural comezou cunha xuntanza dun pequeno grupo de galegos no Bar Estación. En 1977 alugan un local e en 1978 consiguen adquirilo e constituir a sociedade. No local lévanse a cabo as actividades e conta con biblioteca, cociña e oficina.

Os seus obxectivos son:

• Promover a cultura Galega en Euskadi.
• Conservar e promover a cultura galega a tódolos niveis (lingüístico, literario, deportivos...).
• Axudar aos asociados ante calquera problema (social, cultural, xurídico, económico, etc.).
• Promover a unión de tódolos galegos e simpatizantes mediante distintas actividades.

Durante máis de dez anos contaron co grupo folclórico "Airiños Galegos" e a Tuna "Anduriñas" e dende 1986 editaron a publicación societaria "Letras Galegas", de periodicidade anual.

Organizan conferencias, celebran o Día das Letras Galegas e diversos campionatos, fan excursións e celebran o entroido e o magosto.

Esta sociedade de emigrantes galegos residentes na cidade de Munich foi creada o 12 de marzo de 1978. Creouse coa finalidade de dispoñer dun lugar de encontro dos galegos da cidade donde poder desfrutar da mutua compaña, conmemorar as festividades típicas da súa terra natal e organizar comidas de irmandade no nadal.

Os estatutos da Peña foron redactados en galego e neles faise constar que “o idioma oficial será o galego”. No seu artigo 50 establécese que en caso de disolución os seus bens serán doados a algunha entidade benéfica galega.

Pouco a pouco foron realizando actividades culturais como a celebración do Día das Letras Galegas, con ciclos de conferencias, etc. A entidade é membro da Coordinadora Federal das Asociacións Galegas en Alemaña, e como tal participa nos actos e eventos que esta organiza.

Esta entidade tivo recoñecida a Galeguidade pola Xunta de Galicia o 27 de maio de 1981.

Por intermedio desta sociedade o presidente da Xunta regalou en 1983 un cruceiro de granito á rexión de Baviera, que foi colocado nos xardíns do Castelo de Blutenburg, de Munich.

Fundado en 1982 por Oscar Cordal Paredes, natural de Vilalba (Lugo), que ademais de dirixir unha axencia de prensa, desenrolou unha importante labor a prol da creación de empresas mixtas de importación e exportación entre Galicia e Dinamarca.

A evolución do centro foi moi lenta debido o escaso número de galegos residentes no país.

A súa finalidade é a promoción e os intercambios económicos e culturais entre Galicia e Escandinavia.

O Centro foi fundado por Marcial Folgueiras en marzo de 1967. A súa idea, nas súas propias verbas, era : “...bañar el espiritu y refrescar la mente en las aguas saludables de la enseñanza común, formando bibliotecas; [para ello] vamos a reunirnos en un templo donde el joven como el anciano, el sabio como el de modestos alcances, el proletario como el hacendita vivan la existencia expansiva de la armonía y la comunicación, y el mismo celo patriotico; que el Centro no sea nunca indiferente a las angustias de Galicia”.

A idea foi ben acollida na comunidade. O Centro galego de Londres foi creado coas finalidades seguintes:

• Espallar a cultura galega.
• Servir de punto de contacto con Galicia.
• Facer unha laboura de axuda asitencial entre a comunidade galega de Inglaterra.

O primeiro local estaba nun primeiro andar dun bar público (pagaban de aluguer) onde se reunían e onde actuaba a Orquestra Galicia (creada por socios do Centro). Nestes primeiros anos, as maiores ambicións estaban postas no desenrolo dun centro que puidese acoller aos galegos que chegaban a Londres por vez primeira e na adquisición dun local propio. Este Centro é o único con sede propia de tódalas asociacións de emigrantes españois no Reino Unido. Esta sede social foi inaugurada en setembro do ano 1987, nun soto de Woodfield Place. Conta con oficinas, salón de xogos, bar, biblioteca, sala de reunións...

O Centro levou unha vida activa e a súa influencia dentro da comunidade foi incrementandose ata os derradeiros anos setenta, no que comezou un proceso de decaimento que duraría ata 1983, ano no que unha nova directiva encabezada por Antonio Abalo foi quen de recuperar socios, logrando pasar de 60 socios no momento da súa chegada a 630 só cinco anos despois.

Contan cun grupo de danzas e baile, dan cursos de galego e inglés e publican as revistas "Emigrante" e "Galicia en Londres". Celebran o Día das Letras Galegas e o Día da Patria Galega e organizan festivais de música e danza. Intentan recuperar a ruta xacobea británica. Contan con tres equipos de fútbol denominados "Deportivo Galicia F.C."

En xaneiro de 1979 un grupo de emigrantes galegos residentes en Bélxica decidiron fundar esta entidade co propósito de promover e defender a cultura e o folclore galegos e desenvolver o contacto entre os galegos que alí traballaban. Tamén manifestan a súa intención de loitar polo intercambio e a solidaridade entre os galegos e fomentar os lazos entre Galicia e os outros centros galegos no estranxeiro, ademais de desenvolver lazos de amistade coa poboación belga.

Xa nese ano, en outubro, fundan un grupo folclórico, integrado por vinte gaiteiros e un corpo de danza de sesenta e cinco compoñentes, que se convertiría no motor principal da entidade, participando en diversos festivais en Alemaña, Francia, Benelux e Galicia.

No ano 1981, o centro contaba con douscentos socios, pero problemas internos provocaron unha escisión; o grupo que marchou funda a "Casa de Galicia de Bruselas". No ano seguinte crearon unha coral e en 1985 contaban xa con mil socios e unha sede social cedida polas autoridades belgas. No ano 1986 comezan a publicar a revista "A Nosa Voz", voceiro da entidade.

Os seus obxectivos societarios son a promoción e a defensa da cultura e o folclore galegos en Bélxica, así como fomentar a solidariedade entre os galegos, ademais de buscar a cooperación cos outros centros galegos no extranxeiro.

O Centro Galego é unha agrupación galega fundada por un antigo membro da Casa de Galicia en París, que ten como finalidade contribuir á satisfacción das necesidades recreativas, culturais e sociais dos emigrantes galegos. Segundo rezan os seus Estatutos, o Centro defende o dereito de Galicia a un verdadeiro progreso social, ao auxe da súa propia cultura e ó pleno recoñecemento da súa personalidade, apoiando moral e materialmente aos que comparten este sentimento.

Esta entidade foi creada o ano 1959 por un grupo de emigrantes galegos en Francia, momento no que comezaba a ser importante a presencia da emigración galega en Europa.

Entre os seus fins destaca o seu desexo de exaltar os valores galegos, realizando estudios económicos e lingüísticos; promover a difusión da cultura galega e favorecer as manifestacións artísticas, literarias, etc. de Galicia en Francia.

As súas actividades céntranse nos aspectos recreativos creando o seguinte ano o grupo "Alborada", composto por dezanove músicos, vinteún membros no corpo de baile e vinteoito no coro. Ademais promocionan o Grupo Folclórico da Casa de Galicia ACG en París.

O ano 1974 comezan a publicar a revista "Voceiro" que se constitúe no órgano oficial da entidade. O 3 de febreiro de 1985 aproban a súa fusión coa asociación cultural "A Lareira" e a partir de aí editan o voceiro "A Voz da Lareira".

Poucos anos máis tarde esta asociación desaparece pola mala xestión da súa directiva. O 22 de maio de 1997 un grupo de galegos, antigos socios desta entidade, fundarán unha nova asociación chamada "A Nosa Casa de Galicia", asociación cultural e deportiva que dende a súa creación quere deixar moi clara a súa denuncia contra os causantes da desaparición da entidade.

Asociación fundada por emigrantes españois, traballadores en Suíza para poder establecer vínculos de apoio mutuo en caso de necesidade e tamén con fins eminentemente recreativos.

Dende a súa creación a finais dos anos sesenta, esta asociación desenvolveu unha grande actividade en todos os sentidos dirixida á emigración. A cultura, o retorno, os dereitos sociais e económicos para o traballador e emigrante son as súas preocupacións máis destacadas. A ATEES xorde como a máis importante asociación de españois en Suiza, a partir de sendas asembleas celebradas nas localidades de Zurich e Renens, cidade industrial de Lausana; nestas asembleas participaron varios centenares de traballadores españolis, e en decembro de 1968 aparece xa establecida como unha organización legal.

Ó longo dos dous anos seguintes ten lugar un importante esforzo para desenvolver a ATEES nunha estructura federativa ó longo de todo o terriorio suizo, a partir dos núcleos locais de españois, para o que se levan a cabo numerosas asembleas de información nas comunidades e cantóns, e nas que se adhiren numerosos simpatizantes e se crean comisións provisionais.

Nunha reunion celebrada na Casa de España de Lausanne o 21 de setembro do 1987, formada por dez persoas (todas de orixe galego) “amantes de la cultura histórica y folclórica de Galicia”, acordaron constituír unha asociación cultural galega a que denominaron Promoción da Cultura Galega. Neste primeiro momento, e ata ter confeccionados os seus Estatutos, acordaron adoptar os da sociedade “A Nosa Galiza de Xenevra” coas as modificacións oportunas.

Os seus obxectivos e finalidade están reflectidos nos seus Estatutos, redactados en castelán:

• "Promover a unión dos galegos en torno os ideais e valores propios de Galicia.
• Defender e desenrolar o idioma galego.
• Desenrolar actividades culturais, artísticas e recreativas.
• Promover as relacións con outros centros e asociacións da Suíza e de outros países".

Desde finais de 1988 contan con local propio.

Organizan cursos de galego. Contan co grupo de danzas, coral e grupo de gaitas "Promoción da Cultura Galega" e grupo de teatro, editan o boletín "Amanecer" e organizan conferencias e concursos.

Formou parte da Federación de Sociedades Galegas na Suíza (FSGS).

En 1979 créase a Irmandade Galega O Pote co obxectivo de incorporar a galegos, así como a cónxuxes e fillos de galegos residentes en Zûrich.

O 12 de maio de 1979 aprobáronse os seus Estatutos, redactados en galego.

No artigo nº 2 sinálanse as finalidades da sociedade:

• "Desenrolar e propagar a Lingua, o Arte, a Hestoria, a Literatura, a Economía, o Folclore, e todo o que estea en estreito contato con Galicia e o pobo galego, asín como os seus valores nacionaes.
• Axuda, apoio moral e social na resolución dos problemas que atopen os galegos na emigración.
• Desenrolo de aitividades de folguedo entre os galegos emigrantes.
• Percurar as relacións e a colabouración con calisqueira entidades de ouxetivos semellantes".

No ano 1969, un grupo de galegos residentes en Berna, xuntouse para xogar o fútbol e crearon o Club Galicia de Berna. Con este nome participaron en diversos torneos e campionatos suízos de fútbol. Montaron un local social para consolidar os equipos e foise creando unha sociedade deportiva e, o mesmo tempo, social.

Os seus primeiros Estatutos, redactados en castelán, datan de maio de 1969. Nunha Asemblea Extraordinaria celebrada o 31 de maio de 1973 aprobaron uns novos Estatutos e acordaron pasar a denominarse Centro Gallego de Berna.

A asociación creouse cos seguintes obxectivos:

• Xuntar a colectividade galega do cantón de Berna e arredores, para non perder a propia imaxe, lingua, cultura, e achegarse máis a Galicia.
• Realizar actividades culturais, deportivas e recreativas.
• Axudar aos socios necesitados.
• Fomentar a amizade entre españois.

Imparten cursos de lingua galega, emiten o programa de radio "Rollo semanal" e, no ano 1985, fundan o grupo folclórico "Brétemas e Raiolas", que dende 1993 pasará a chamarse "Raíces". Mensualmente publican "Follas informativas". Contan con dous equipos de fútbol e un equipo de esquí.

Formou parte da Federación de Sociedades Galegas na Suíza (FSGS), participando nos seus actos culturais.